مطالعه تطبیقی اقتصادهای نوظهور نشان میدهد که «سرمایه انسانی ماهر» تنها متغیر پایداری است که میتواند ویرانههای جنگ را به قطبهای صنعتی تبدیل کند. تجربه جهانی ثابت میکند که در زمانه نابودی زیرساختهای فیزیکی، «پنجههای کارآمد» تنها دارایی ملی است که قابل تحریم یا انهدام نیست.